۱. تحلیل فرایند
با کسانی که هر روز با اطلاعات کار می کنند صحبت می کنیم: صندوق، انبار، فروش و اداری. خروجی این مرحله فهرست چیزهایی است که واقعاً باید ثبت شوند، نه چیزهایی که خوب است ثبت شوند.
طراحی دیتابس
هر سیستمی که ساخته می شود، در نهایت به کیفیت ساختار داده اش برمی گردد. اگر دیتابس درست طراحی نشده باشد، گزارش ها با هم نمی خوانند، اطلاعات تکراری ثبت می شود و اضافه کردن یک قابلیت ساده به بازنویسی بخش بزرگی از سیستم نیاز پیدا می کند.
نواتیک قبل از نوشتن اولین خط کد، فرایند کاری شما را به موجودیت ها و رابطه های داده ترجمه می کند؛ همان کاری که باعث می شود سیستم چند سال بعد هم قابل توسعه بماند.

معمولاً نشانه ها قبل از خود مشکل ظاهر می شوند. اگر برای پاسخ به یک سوال ساده مدیریتی باید چند فایل را کنار هم بگذارید، یا اگر عدد فروش در دو گزارش یکسان نیست، مشکل در گزارش نیست؛ در جایی است که داده ذخیره می شود.
با کسانی که هر روز با اطلاعات کار می کنند صحبت می کنیم: صندوق، انبار، فروش و اداری. خروجی این مرحله فهرست چیزهایی است که واقعاً باید ثبت شوند، نه چیزهایی که خوب است ثبت شوند.
موجودیت ها، رابطه ها، کلیدها و قیدها مشخص می شوند. در همین مرحله معلوم می شود کدام گزارش های آینده با این ساختار ممکن است و کدام نیست.
ساختار روی دیتابس واقعی پیاده می شود، همراه با ایندکس ها و محدودیت هایی که هم سرعت را نگه می دارند و هم از ثبت داده نامعتبر جلوگیری می کنند.
داده موجود در اکسل یا سیستم قبلی پاکسازی و نگاشت می شود و پس از انتقال، با نمونه های واقعی از داده قدیمی مقایسه می شود.
گزارش ها و داشبوردها روی همان یک منبع داده ساخته می شوند تا هیچ عددی در دو گزارش متفاوت نباشد.
پشتیبان گیری، کنترل رشد حجم داده و بهینه سازی کوئری های کند بعد از استقرار ادامه پیدا می کند.
سیستم حسابداری، انبار، حضور و غیاب و داشبورد مدیریتی، همگی نماهای مختلف یک ساختار داده هستند. وقتی این ساختار یکی باشد، فروش ثبت شده در صندوق به صورت خودکار موجودی انبار را کم می کند و همان رکورد در گزارش سود و زیان دیده می شود.
به همین دلیل در پروژه های ما طراحی دیتابس جدا از توسعه نرم افزار قیمت گذاری و اجرا نمی شود؛ بخشی از یک کار است.
نرم افزار آماده ساختار داده خودش را به کسب و کار تحمیل می کند. طراحی دیتابس یعنی اول مشخص می شود کسب و کار شما چه چیزهایی را باید ثبت کند و این موجودیت ها چه رابطه ای با هم دارند؛ بعد نرم افزار روی همان ساختار ساخته می شود. تفاوت در روزی معلوم می شود که گزارشی لازم دارید که در نرم افزار آماده وجود ندارد.
بله. انتقال داده بخشی از پروژه است، نه یک کار جانبی. فایل های موجود بررسی می شوند، رکوردهای تکراری و ناسازگار مشخص می شوند و پس از پاکسازی، داده به ساختار جدید منتقل می شود. قبل از تحویل، نتیجه با نمونه های واقعی از داده قدیمی مقایسه می شود.
هر دو ممکن است. بعضی مجموعه ها به دلیل قطعی اینترنت یا سیاست داخلی، سرور محلی در دفتر خودشان را ترجیح می دهند و بعضی سرور آنلاین را. انتخاب در مرحله تحلیل و بر اساس نیاز دسترسی، تعداد شعبه و وضعیت اینترنت شما گرفته می شود.
اگر ساختار داده از ابتدا درست طراحی شده باشد، افزودن شعبه یا ماژول جدید به معنی افزودن جدول و رابطه است، نه بازنویسی سیستم. همین موضوع دلیل اصلی این است که ما طراحی دیتابس را قبل از کدنویسی انجام می دهیم.
یک گفتوگوی کوتاه کافی است تا مشخص شود کدام بخش واقعاً نیاز به سیستم دارد و چه چیزی را میشود ساده نگه داشت.